Napoleon Bonaparte: podpis

Napoleon Bonaparte w skrócie

Napoleon Bonaparte (1769–1821) urodził się na Korsyce, rok po tym, jak wyspa przeszła z rąk Genui do Francji. Awansował w armii w czasie rewolucji francuskiej, w 1799 roku przejął władzę, w 1804 roku sam koronował się na cesarza Francuzów i dominował w Europie aż do klęski w 1814 roku, a po powrocie, pod Waterloo w 1815 roku. Zmarł na wygnaniu na Wyspie Świętej Heleny.

Historia podpisu

Niewiele podpisów zmieniło się tak bardzo jak podpis Napoleona. Jako młody oficer podpisywał się włoską formą nazwiska rodowego, „Buonaparte”. W 1796 roku, gdy poślubił Józefinę i objął dowództwo Armii Włoch, zaczął używać formy francuskiej, „Bonaparte”.

Gdy został cesarzem, podpisywał się imieniem, jak monarchowie: „Napoleon”, często skracanym do „Napol” lub „Nap”. W późniejszych latach panowania podpis bywał zredukowany do szybkiej kreski, czasem niewiele więcej niż „Np” i pociągnięcie pióra.

Znaczną część ogromnej korespondencji dyktował sekretarzom i podpisywał w pośpiechu. Wikimedia Commons ma serię jego autografów uporządkowanych według lat, od 1792 roku po Wyspę Świętej Heleny, na której zmiana jest dobrze widoczna.

Co go wyróżnia

Jak nadać swojemu podpisowi podobny charakter

• Podpis Napoleona pokazuje, jak imię może się kurczyć od używania. Wypróbuj w generatorze podpisu skróconą wersję własnego, na przykład pierwszą sylabę lub inicjały, i sprawdź, czy nadal cię identyfikuje.
• Mr Dafoe w karcie Wpisz daje grubą kreskę jak markerem; z pochyleniem około 18° sugeruje pośpiech.
• W karcie Narysuj podpisz się szybko, jednym ruchem. W tym stylu chodzi właśnie o szybkość.
• Zachowaj też czytelny, pełny podpis. Dwuliterowa kreska wystarczy na notatce, ale banki i umowy wymagają podpisu, który jest powtarzalny i pozwala cię zidentyfikować.

Gdzie zobaczyć oryginał

Te linki prowadzą do archiwów, bibliotek, muzeów i Wikimedia Commons.

• Wikimedia Commons: autografy Napoleona I uporządkowane według lat
• Wikimedia Commons: podpis Napoleona