- หน้าแรก
- ลายเซ็นบุคคลสำคัญ
- นักเขียน
- วิลเลียม เชกสเปียร์
1564–1616 · นักเขียน
ลายเซ็นวิลเลียม เชกสเปียร์
นักเขียนบทละครและกวีชาวอังกฤษ ค.ศ. 1564–1616
ชื่อของคุณในสไตล์นี้
พิมพ์ชื่อของคุณเพื่อดูในสไตล์ที่ได้แรงบันดาลใจจากลายเซ็นนี้ (ใช้ได้กับชื่อภาษาอังกฤษ)
เปิดสไตล์นี้ในเครื่องมือสร้างลายเซ็นCharmonman
วิลเลียม เชกสเปียร์คือใคร
วิลเลียม เชกสเปียร์ รับศีลล้างบาปที่สแตรตฟอร์ดอะพอนเอวอนในเดือนเมษายน 1564 และเสียชีวิตที่นั่นในเดือนเมษายน 1616 ในช่วงชีวิตนั้นเขาเป็นนักแสดง เป็นผู้ถือหุ้นในคณะละครที่ตอนแรกเรียกว่า Lord Chamberlain’s Men และต่อมาเป็น King’s Men และเป็นผู้ประพันธ์บทละครและบทกวีที่ผู้คนอ่านและนำมาแสดงมาจนถึงทุกวันนี้
แม้เขาจะเขียนไว้มากมาย แต่แทบไม่มีอะไรหลงเหลือในลายมือของเขาเอง ลายเซ็นเพียงไม่กี่อันที่มีอยู่จึงถูกศึกษาอย่างละเอียดถี่ถ้วน
เรื่องราวของลายเซ็น
ลายเซ็นที่ได้รับการยอมรับโดยทั่วไปว่าเป็นของเชกสเปียร์มีเพียงหกอัน และทุกอันอยู่บนเอกสารทางกฎหมายในช่วงปีท้าย ๆ ของชีวิต ได้แก่ คำให้การในคดี Bellott v. Mountjoy (1612) สัญญาซื้อขายและสัญญาจำนองอาคารประตูทางเข้าในย่านแบล็กไฟรเออร์สของลอนดอน (1613) และพินัยกรรมสามหน้าของเขา (1616) ไม่พบจดหมายหรือต้นฉบับบทละครที่มีลายเซ็นของเขาเลย
การสะกดแตกต่างกันไป ในคำให้การเขาเขียนแบบย่อซึ่งมักอ่านว่า “Willm Shakp” สัญญาและพินัยกรรมมีแบบที่ยาวกว่าใกล้เคียงกับ “Shakspere” และหน้าสุดท้ายของพินัยกรรมเขียนว่า “By me William Shakspeare” ในยุคนั้นการสะกดภาษาอังกฤษยังไม่ตายตัว เสมียนและผู้ลงนามก็ย่อคำกันตามสะดวก ความหลากหลายนี้จึงไม่ใช่เรื่องลึกลับ ลายเซ็นสองอันในปี 1613 ยังต้องเบียดลงบนแถบหนังแคบ ๆ ที่ใช้ติดตราประทับ จึงมีที่ให้เขียนน้อย
ทั้งหกอันเขียนด้วยลายมือแบบ English secretary hand ซึ่งเป็นตัวเขียนประจำวันของอังกฤษสมัยราชวงศ์ทิวดอร์และเจมส์ที่ 1 ตัวอักษรหลายตัวดูแปลกตาสำหรับคนปัจจุบัน ลายเซ็นจึงอ่านยากถ้าไม่เคยฝึก ลายเซ็นในพินัยกรรมมักถูกบรรยายว่าไม่มั่นคงเท่าลายเซ็นก่อนหน้า นั่นเป็นข้อสังเกต ส่วนการโยงไปถึงสุขภาพของเขาเป็นเพียงการคาดเดา
คำให้การและพินัยกรรมเก็บรักษาอยู่ที่หอจดหมายเหตุแห่งชาติสหราชอาณาจักรที่คิว นักวิชาการหลายคนยังเชื่อว่าต้นฉบับบทละคร Sir Thomas More สามหน้าในหอสมุดบริติชเป็นลายมือของเชกสเปียร์ (“Hand D”) ส่วนหนึ่งจากการเปรียบเทียบกับลายเซ็นทั้งหกอันนี้ แต่การระบุนี้ยังไม่เป็นที่ยอมรับกันทั้งหมด
อะไรทำให้โดดเด่น
รูปตัวอักษรมาจากตัวเขียน English secretary ไม่ใช่ตัวเขียนแบบอิตาลิกที่ต่อมากลายเป็นต้นแบบของตัวเขียนสมัยใหม่
รูปแบบอย่าง “Willm” และ “Wm” ใช้วิธีย่อแบบเสมียนที่เป็นมาตรฐานในยุคนั้น โดยยกตัวอักษรขึ้นหรือทำเครื่องหมายเพื่อบอกว่ามีบางส่วนถูกละไว้
ไม่มีลายเซ็นสองอันไหนสะกดนามสกุลเหมือนกัน และไม่มีอันไหนใช้การสะกด “Shakespeare” ที่ปรากฏบนผลงานตีพิมพ์ของเขา
บนสัญญาปี 1613 ชื่อต้องเขียนให้พอดีกับแถบติดตราประทับที่แคบ จึงถูกบีบและย่อบางส่วน
ลายเซ็นสุดท้ายในพินัยกรรมขึ้นต้นด้วย “By me” (โดยข้าพเจ้า) ซึ่งเป็นสำนวนทั่วไปในการปิดท้ายเอกสารทางกฎหมาย
ทำให้ลายเซ็นของคุณมีความรู้สึกคล้ายกัน
- เปิดแท็บพิมพ์ของเครื่องมือสร้างลายเซ็น แล้วลองฟอนต์ที่บางและไม่ค่อยสม่ำเสมอ เช่น Zeyada หรือ Herr Von Muellerhoff ตั้งความเอียงให้น้อย เพราะต้นฉบับค่อนข้างตั้งตรง
- ย่อชื่อต้นแบบที่เสมียนสมัยก่อนทำ เช่น “Wm” แทน William หรือ “Thos” แทน Thomas แล้วเขียนนามสกุลเต็ม ได้กลิ่นอายของยุคนั้นโดยไม่ต้องลอกของใคร
- ไม่ต้องใส่เส้นใต้หรือหางตวัด ลายเซ็นเหล่านี้เป็นชื่อเรียบ ๆ บนเอกสารทางกฎหมาย เสน่ห์มาจากรูปตัวอักษร ไม่ใช่การตกแต่ง
- ถ้าชอบแท็บวาด ให้เขียนช้า ๆ แผ่นเซ็นตอบสนองต่อความเร็ว เส้นที่ลากช้าจะหนักและหนักแน่นเหมือนปากกาขนนกบนแผ่นหนัง
ดูต้นฉบับได้ที่ไหน
ลิงก์เหล่านี้พาไปยังหอจดหมายเหตุ ห้องสมุด พิพิธภัณฑ์ และ Wikimedia Commons
คำถามเกี่ยวกับลายเซ็นของวิลเลียม เชกสเปียร์
ลายเซ็นแท้ของเชกสเปียร์มีกี่อัน
ที่ได้รับการยอมรับโดยทั่วไปมีหกอัน คืออยู่บนคำให้การต่อศาลปี 1612 หนึ่งอัน บนสัญญาที่ดินปี 1613 สองอัน และบนพินัยกรรมปี 1616 สามอัน ลายเซ็นอื่นที่อ้างว่าเป็นของเขา เช่น ในหนังสือตีพิมพ์ ยังเป็นที่โต้แย้ง
เชกสเปียร์สะกดชื่อตัวเองว่า “Shakespeare” ไหม
ไม่พบในลายเซ็นที่หลงเหลืออยู่เลย การสะกด “Shakespeare” เป็นแบบที่พิมพ์บนบทกวีและบทละครที่ตีพิมพ์ ส่วนลายเซ็นของเขาเองใช้รูปที่สั้นกว่า เช่น “Shakspere”
มีต้นฉบับบทละครของเขาหลงเหลืออยู่ไหม
ไม่มีบทละครที่สมบูรณ์ในลายมือของเขาหลงเหลืออยู่ ต้นฉบับสามหน้าของบทละครที่เขียนร่วมกันเรื่อง Sir Thomas More ซึ่งปัจจุบันอยู่ในหอสมุดบริติช ถูกระบุว่าเป็นของเขาอย่างกว้างขวาง แต่ไม่ใช่ทุกคนที่เห็นด้วย